Technische Dienst te Menen, 2017

De site kent drie directe buren die beïnvloed zullen worden door het nieuwe gebouw: een rustig rationeel verkavelde woonwijk; de begraafplaats, een plek van sereniteit waar de nabestaanden rouwen en het weidelandschap met her en der een boerderij of vierkantshoeve waar wandelaars van de rust genieten. Het ontwerp zet sterk in op de beeldkwaliteit richting deze ‘stakeholders’. Hierbij is de volumetrie en configuratie van groot belang. De logica’s van de figuren die we voorstellen worden bovendien ondersteund door een aantal krachtige historisch referenties die de tijdloze werking ervan aantonen.

Richting de begraafplaats voorzien we één doorlopend gebaar in de vorm van een curve. Deze lange gebogen wand biedt een sobere en rustige achtergrond. De meer organische vormgeving zorgt dat het gebouw vanuit de begraafplaats geen richting kiest. De wegvluchtende lijnen bieden telkens hetzelfde beeld van een quasi afwezig decor. Dit blanco blad biedt de mogelijkheid om tegen/in de muur ook functies op te nemen die onmiddellijk betrekking hebben op het begraven. We refereren hierbij naar de oude begraafsplaats te München van Hans Döllgast.

De herlocatie van de technische diensten betekent dat deze zelf als nieuwe stakeholder optreedt. Dit nieuw gegeven verdient een passende beeldkwaliteit. De ‘voorgevel’ van het technisch gebeuren situeren we langs binnen. Wat normaliter de ‘achterzijde’ zou zijn van de lange gebogen wand en de rationele gebouwen richting woonwijk wordt zo de derde gevel van ons gebouw, denkend aan de ritmische geleding van de kolommen van de oude structuur van het paleis van Diocletianus in Split.

We opteren voor een compositie van herkenbare gebouwtypologieën aan de zijde van de wijk. De gekozen typologieën refereren duidelijk aan hun functie als technische en rationele gebouwen. Het opdelen van het programma aan deze zijde in drie volumes en een ommuring zorgt dan weer voor de nodige differentiatie. De verschuiving van de volumes ten opzichte van elkaar opent zichten en omarmt het toekomen op de site.

De aanleg en ontwikkeling van de omgeving is gebaseerd op het principe van ‘De Tijd’. Bomen worden aangeplant op een grid zoals op een boomkwekerij. Er zijn ‘wijkers’ en er zijn ‘blijvers’. Over de jaren worden de bomen uitgedund en ontstaat het landschap(-spark). De uitgedunde bomen kunnen geplant worden in andere (openbare) projecten in Menen. Het park ontwikkelt zich in meerdere fasen. Er ontstaan losse bomenclusters en open plekken die de aanblik van het park zullen determineren in een later stadium. Het park kan gebruikt worden om te verpozen, te ontspannen,… in samenhang met de bestaande begraafplaats en aansluitende woonwijken.

OpdrachtHerlocatie Technische Dienst
OpdrachtgeverStad Menen
LocatieMenen
SamenwerkingBureaupartners (duurzaamheid, technieken en stabiliteit), Dirk Vandekerkhove landschapsarchitecten
FotografieDieter Van Caneghem
ReferentieHans Döllgast - paleis Diocletianus - Pienza
1/11 TXT